Sporen van Migratie - Marokkanen

Marokkanen

Pagina 1 van 11

Begin jaren zestig vestigden zich enkele Marokkanen in Rotterdam om te werken in de haven en industrie. Inmiddels wonen er 315.000 Marokkanen in Nederland, waarvan 36.292 in Rotterdam. Daarmee vormen de Marokkanen ruim zes procent van de Rotterdamse bevolking. Om hun achtergrond beter te kunnen begrijpen worden hier het land van herkomst, de geschiedenis, de verschillende migratiefasen en de huidige positie van Marokkanen in Rotterdam besproken.

Marokko

Marokko ligt in de noordwestelijke hoek van Afrika. Het land is 460.000 vierkante kilometer groot (exclusief de Westelijke Sahara) en daarmee elf maal groter dan Nederland. Inmiddels wonen er tweeëndertig miljoen mensen, waarvan bijna tachtig procent op minder dan één-derde van het landoppervlak. Het dichtst bevolkt zijn de vruchtbare gebieden langs de kust, het Seboelaagland, de Rif en het westelijk deel van de Meseta.

Tussen Mediterraan en Afrikaans

De heilige stad Moulay Idriss in het noorden van Marokko.

Marokko grenst in het oosten aan Algerije en in het zuiden aan Mauritanië. De natuur in Marokko is zeer afwisselend. Dit komt mede door de vier bergketens die diagonaal van het noordoosten tot het zuidwesten dwars door Marokko liggen: het Rifgebergte, de Midden Atlas, de Hoge Atlas en de Anti Atlas. In het zuiden ligt de Sahara, een woestijngebied, terwijl Marokko in het westen grenst aan de Atlantische Oceaan. Deze kust heeft een lengte van vijfentwintig duizend kilometer met zandstranden en steile rotswanden. In het noorden wordt Marokko begrensd door de Middellandse zee. Hier heerst een klimaat dat typerend is voor het Middellands zeegebied, maar naar het zuiden neemt de invloed van het Afrikaanse continent, en daarmee de droogte, toe.

Berbers en Arabieren

Verdeling van de bevolking met een Arabische of Berberse achtergrond over Marokko. Bruin is Arabisch, oranje is Berbers en geel zijn beide groepen door elkaar.

De steden en gebieden langs de kust worden hoofdzakelijk bevolkt door Marokkanen met een Arabische achtergrond. De minder vruchtbare bergachtige gebieden worden bewoond door de Berbers (soms ook wel de Amazigh genoemd). Deze groep is onder te verdelen naar de drie Berberse dialecten: de Riffijnen in het noorden, de Imazighen in Midden Atlas en rond de Tafilelt-oase, en tenslotte de Chleuh, die de Hoge Atlas, de Anti Atlas en de Sous in het zuiden bevolken.

Het onderscheid tussen een Berber en Arabier is vooral cultureel van aard. Sinds de zevende eeuw raakte de Marokkaanse elite meer verweven met de Arabische cultuur. Aangezien deze elite hoofdzakelijk in de stad woonde en het beleid vormde, werd Arabisch de officiële taal en het Arabier-zijn geassocieerd met moderniteit. De taal en cultuur van de oorspronkelijke bewoners, de Berbers, kreeg een traditionele lading. De Berberse taal is nauwelijks verwant met het Arabisch en kent een geheel eigen alfabet: het Tifinagh. De laatste jaren komt er geleidelijk meer officiële erkenning voor de Berberse taal en cultuur. In 2002 werd bijvoorbeeld het Koninklijk Instituut voor de Amazigh Cultuur opgericht, welke streeft naar het behouden van de Berberse cultuur en taal. Ook zijn er tegenwoordig kranten, tijdschriften, radio- en tv-uitzendingen in de Berbertaal.

<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>